Bədii yaradıcılıq

Bu kitabı ilk dəfə adına və müəllifinə görə almışdım. Çünki universitetdə öz müəllimlərimizdən, alimlərimizdən türkün ən qədim xalq, dünyanın ilk insanı olduğunu çox eşitmişdik. Amma bu ifadə bir az özünəaşiqlik kimi görünürdü. Çünki hər kəs, hər xalq özünü həmişə yüksəkdə tutar və dəyərləndirər. Bu, həqiqət olmasa belə. “Ey dünya insanları, hepiniz türksünüz!” adlı kitabı
Amerika əsilli bir Meksika aliminin yazması təəccüb və maraq doğurmaya bilmir. Davamına bax

Saytın redaktoru yazıb ki, bəy, yeni köşənizin vaxtıdır. Aydındır, – yazdım. Əlimi klaviaturadan çəkər-çəkməz yadıma Əliağa Vahidin “Tutalım əsrimizin həzrəti İsası mənəm, bu soxa-soxda nə möcüzə icad eliyim?” beyti yadıma düşdü. Düzdür, hansı kitabdan oxuduğum yadımda deyil, amma dillərdə əzbər bir beytdir. Bu beyt ona görə yadıma düşdü ki, işlərim çox qarışıqdır. Davamına bax

Ustadın gəlişi öncəsindəki qayğılarım

Ağlımız kəsəndən ustadlarımızın haqq toy-düyününün ününü eşidir, biz də kiçik bir mağar qurmağa hazırlaşırıqdıq. Amma ya yaşımız çatmırdı, ya başımız, ya da aşımız. Əslində, yaşı çatanlar müstəqillik dövründən sonra sənət üçün milli məfkürəni yaşadan və formalaşadıran çox işlər gördülər. Amma aşı çatanlar bu yaşı çatanlara o qədər “başı çatmır” dedi ki, onlar yavaş-yavaş aşı çatıb başı çatmayanların əfsununda yaşlarını keçirib getdilər. Davamına bax

Ədəbiyyat və mədəniyyətimizin qarmqarışıq bir durumunda dərgi çıxarmaq arzumuz axır ki, gerçəkliklə görüşdü. Əgər bu görüşdən zövq alan mədəniyyət olarsa, gerçəkliyin övladları arzuların övladları kimi daha böyük, daha yaraşıqlı, daha kamil olarlar. Davamına bax

Onlar çoxdan var idi. Onlar elə bilirdilər ki, onlardan başqa heç kim yoxdur və olmayacaq da. Bir gün bunlar gəldilər. Çox da uzaqdan yox, elə onların yanından. Onların şinelindən çıxan bunlar başladılar onlara daş atmağa, onları tənqid etməyə, onlardan üz döndərməyə. Onlar əvvəllər bunların səslərini civ-civ kimi başa düşüb önəm vermədilər. Kreslolarından, şanlarından, şöhrətlərindən, uğurlarından, titullarından, nüfuzularından elə möhkəm yapışmışdılar və ya asılmışdılar ki, Bunları – dimdiyi sarıları görmürdülər. Davamına bax

Hər dəfə bu ifadəni qəlbimin dərinliyində səssizcə səsləndirirəm: susuzluqdan cadar-cadar olmuş torpaq kimi qələbəyə ehtiyacımız var…

Bir dəfə Qarabağ futbol klubunun qələbəsini görəndə elimizin sevincinə gözlərim martda budağı kəsilmiş ağac kimi yaşarmışdı. Mənim kimi milyonlorla insan buna sevinmişdi… Davamına bax

Siz heç tanıdığınız, amma şəxsiyyət olaraq bəyənmədiyiniz bir yazarın əsərini oxumağa cəhd etmisinizmi?
Üz əzələlərinizin istənilən hərəkəti sizin də bu məcburiyyət qarşısında qaldığınızı ifadə edir. Davamına bax

Davamına bax

İnsan gərək o qədər axmaq olsun ki, bir insanın fətvasına gedəcək duruma düşsün! Elmli insan heç bir zaman kiminsə fətvasını qeyri-insani varlığın çağırışı kimi qəbul edə bilməz. Ona görə qeyri-insani deyirəm ki, hamımız insanıqsa, şüurumuz varsa, ağıllı sözə xub, amma kiminsə sükan olub birini təkər kimi döndərməsi qəbul edilməz və başa düşülməzdir. Lakin qeybdən səs gələrsə, onun qaynağın, yaranma səbəbin, kimə aid olduğunu bilmirik. Ona görə də bilmədiyimizin əsiri ola bilərik, amma bildiyimizin yox.

Davamına bax